Article written

  • on 10.12.2013
  • at 10:44 AM
  • by admin

El CASO TEQUILA de F.G.Haghenbeck 0

dic10

el-caso-tequilaActualmente estamos vivindo un momento doce na publicación de novelas negras e/ou policíacas. Este auxe é debido, en gran medida, lle pese a quen lle pese, ao éxito dos escritores nórdicos con Stieg Larsson e Padiola Lackberg á cabeza e outros tantos despois. Sempre se leu moita novela policíaca, pero tralo “boom Lisbeth”, que xerou unhas vendas impensables, agora publícase e lese moita novela deste tipo. Por mor desta explosión producíronse efectos positivos e negativos, entre os primeiros podemos destacar: a chea de autores que se están publicando de todas nacionalidades, a recuperación de clásicos que permanecían descatalogados e inencontrables e a diversificación por varias editoriais; hai moita oferta, variada e de diferentes tipos. Entre os efectos colaterales negativos, con todo, temos que destacar que, ao haber tantos libros, hai muchísimas obras que se poden quedar sen coñecer polos lectores en detrimento dos máis coñecidos e seguros para o público xeral, tamén se está dando o caso curioso de que non se está recuperando como debese a excelente novela negra española ou de fala hispanoamericana e, para rematar; o esquecemento, excepto no caso de Agatha Christie, da novela de detectives de toda a vida.

Para solucionar un pouco as dúas primeiras carencias mencionadas temos aquí a última novela do escritor mexicano F. G. Haghenbeck, “O caso tequila”, que nos ofrece un cocktail onde os ingredientes son: unha parte de “hardboilismo”, dous partes de detective á vella usanza de Chandler, 3 partes de referencias pop de cine por milleiros e 4 partes de humor e diversión, todos eles mesturados e ben axitados, servidos cunha rajita de limón e oíndo de fondo o “Come fly with me” de Frank Sinatra.

Cada capítulo deste fantástico libro comeza coa receita dun cocktail, primeiro os seus ingredientes , a continuación como preparalo e servilo, para acabar coa historia de como e cando se gestó dita bebida. A bebida, como non pode ser doutro xeito, aparece ao longo do capítulo e, ás veces, ata consegue unila enteramente á historia, como temos no marabilloso e lírico comezo do primeiro capítulo Tequila Sunrise: “O atardecer posuía tal letanía de cores que parecía que o pintor celestial bebeuse tres tequilas máis que eu. Estaba seguro de que lle cobrarían o exceso de vermellos e amarelos. Un velero apareceu no horizonte entre os pinceles laranxa durazno e amarelo mango do crepúsculo. Era unha imaxe bela”, describindo a posta de sol coas cores da bebida.

O protagonista é o carismático Sunny Pascal, un detective de Hollywood con barba beatnik, alcohólico e na máis firme tradición de Philip Marlowe e Dan Turner, a quen lle encanta o seu traballo (“Gustábame o meu traballo: ser un cabrón de tempo completo e traballar horas extras”) e ao que lle encargan o traballo de guardaespaldas de Johnny Weissmuller en Acapulco (si, ¡¡é Tarzán!!), desde o memorable flashforward do primeiro capítulo ata os seguintes onde empeza a ir desenvolvendo a enrevesada trama non hai tempo para o descanso: polas páxinas pasan chicas esculturales, mafiosos mexicanos e cubanos, actores desde Frank Sinatra e John Wayne ata Ann Margret, con referencias ata ao McGuffin de Hitchcock ou ao Superman de Schuster. Tómase as licenzas necesarias para vivir coma se estivésemos nunha época tan excitante como aquela.

 Si a todos estes ingredientes xa mencionados, engadimos ese humor que impregna cada palabra do escritor, fai falta algo máis para recomendar este libro? Eu creo que xa temos un pouco de todo para ter unha lectura estupenda onde o verdadeiro “Crime é non saber preparar un martini, o resto só son escándalos con moito sangue”.

subscribe to comments RSS

Comments are closed

Club de Lectura Virtual is powered by WordPress and FREEmium Theme.
developed by Dariusz Siedlecki and brought to you by FreebiesDock.com